Suya Düşen Hayalleri Kurtarma Rehberi – Libby Page

Bu kitabı okumaya başladığımda, okuduklarımdan bu kadar keyif alacağımı düşünmemiştim.  Yine de itiraf etmeliyim, kitap için seçilen başlık çoktan kalbimi çalmıştı: Suya Düşen Hayalleri Kurtarma Rehberi.  Libby Page’in yazdığı karakterlerle empati kurmak öyle kolaydı ki roman yavaş akmasına rağmen kendimi karakterler hakkında daha fazla şey öğrenmek adına sayfaları hızla çevirirken buldum. Ana karakterlerin yanı sıra yan karakterlerin hikâyeleri de çok ilgi çekiciydi.

Yerel bir gazetede muhabir olan Kate, kendini bildi bileli yalnız hissediyordu ve bir yandan anksiyete ile boğuşurken bir yandan da hayatın onu es geçip öylece akıp gidiyor olmasıyla baş etmeye çalışıyordu. Ta ki görevlendirildiği bir haber için seksen altı yaşındaki Rosemary ile röportaj yapması gerekene kadar.

“Kate’in yalnızlığı bazen ona hazımsızlık gibi gelirdi, diğer zamanlarda gözlerinin ardındaki hafif sancı ya da uzuvları bedenine fazla ağır geliyormuş gibi hissettiren bir ağırlıktı.”

Belediye, maddi yetersizlikler yüzünden Brixton’da bulunan bir havuzu, kurdukları lüks apartman kompleksine tenis kortu eklemek isteyen bir şirkete satmak zorundaydı. Şehrin hâlihazırda yeterince şey kaybettiğini düşünen Rosemary -daha önce kapatılan şehir kütüphanesi gibi- seksen yıldır hayatında yeri olan bu havuzun kapatılmaması için elinden geleni yapmaya hazırdı.

Yaşlı kadın, havuzun yalnızca ölen eşi George ile anılarının olduğu yer değil, aynı anda pek çok şey olduğunu düşünüyordu: denizi olmayan Brixton için bir plaj, kötü geçen bir günün ardından sizi sarmalayabilecek bir kucak, antrenman yapmanız gerekiyorsa attığınız her kulaçta hayallerinize daha da yaklaşmanızı sağlayacak bir mekân… Kate, bu zorlu kurtarma operasyonunda Rosemary’e ne şekilde yardım edecekti?

“O gün yüzerken Rosemary, havuzunun çimentoyla doldurulup halka sonsuza dek kapatıldığını hayal etmeye çalıştı. Gözyaşlarını ancak evine döndüğünde serbest bıraktı.”

“Yeni dostlar edinmek ya da bir fark yaratmak için asla çok geç değildir.”

Bir fark yaratmak için önce fark edebiliyor olmak gerekiyor elbette. Page, bu mesajı bize Kate karakteri ile başarılı bir şekilde veriyor. Rosemary de geçmişine öyle bağlı ki, yaşamayı tamamen unutmuş durumda. Anılarıyla bağlantısı bulunan tek şeye, havuza sıkı sıkıya bağlı. Yalnız, yaşlı kadının arkadaşa ihtiyacı yok. Klişe tabirle, kaderin ağlarını örmesi sonucunda arkadaş olan iki kadın, çevreye kendilerini kapatmış olduklarının farkına varıyorlar. Havuzu kurtarmak için bir çare ararken, çok fazla potansiyel dostu gözden kaçırdıklarını da fark ediyorlar.

Libby Page’in bu romanı tam da burada çok yönlü bir hikâye olmaya başlıyor. Buradan sonra olaylar ivme kazanıyor. Havuzla ilişiği olan çoğu insanın hayatlarından kesitler okuyoruz. Rosemary’nin George ile olan dokunaklı aşk hikâyesine değinmedim bile. Sonuç olarak; birleşerek, kararlılıkla ve farkında olarak attıkları her adım onlara güzel şeyler getiriyor. İki dostun herkesi bir amaç doğrultusunda bir araya getirebilme şekli, harekete geçmekte zorlandığımız, umutsuzluğa kapıldığımız bazı konularda bir şeyler yapmak adına itici güç olabilir. Buna ihtiyacınız olduğunu düşünüyorsanız ve henüz kitabı okumadıysanız, bu kitaba bir şans verebilirsiniz.

Siz bu kitabı okudunuz mu? En çok dikkatinizi çeken mesaj neydi? Yorumlarda paylaşır mısınız?

Libby Page kimdir?

Londra’da yaşayan ve Guardian’da çalışan yazar, London College of Fashion’dan moda gazeteciliği bölümü mezunu. Yüzebilecek yeni yerler bulmaktan ve şehirdeki yeni toplulukları keşfetmekten hoşlanıyor.

Diğer kitap incelemelerini okumak için tıklayın.